Nou het heeft allemaal even moeten duren maar hier is dan een update van mijn avonturen hier in Cambodja! Het is erg warm en iedere dag 34 graden doet je toch wel hopen op een beetje regen.. ik heb sinds de 1e dag dat ik hier ben aangekomen (inmiddels een maand geleden) geen regendruppel gezien. En dan bedoel ik ook echt niet één regendruppel. En het word de aankomende maanden nog veel erger, dus we zullen zien hoe ik daar doorheen ga komen!
De eerste weken ben ik erg rustig doorgekomen, ik ben na zo'n anderhalve week in mijn eigen appartementje ingetrokken, wat ik dus hier ter plaatse pas heb gezocht en in principe na één dag zoeken al heb gevonden (erg makkelijk dus om hier iets te vinden!) Ik heb mijn eigen fiets aangeschaft (terwijl ik geen woord Khmer spreek, en zij geen woord engels), helaas is hij vrij brak, maar goed hij fietst en ik kan in de stad komen en op mijn werk. Ik woon zo'n 2 kilometer van het centrum af denk ik (wat betekend dat ik maar 3 kilometer van de bekende tempels woon!) en ook zo'n 10-15 minuten fietsen van mijn werk (doe ik toch nog iets actiefs).
Nou eerst even over de stad -Siem Reap- dus. Het is een klein dorp vinden ze hier allemaal (natuurlijk, want 80.000 mensen is in principe helemaal niets.. het is maar het dubbele van Bergen op Zoom, om nog maar niet over Tholen te gaan beginnen!) en op zich weet ik ook wel enigszins wat ze bedoelen. Was vorige week bijvoorbeeld bij een opening van een exhibitie in hotel de la Paix (geweldig mooi 5 sterren hotel), en daar zie je dus mensen die ik al eerder had gezien op vrijdagavond in de stad toen een bandje (Cambojam) aan het spelen was. En eigenlijk op zulk soort dingen kom je dus altijd weer dezelfde mensen tegen omdat dat gewoon hetzelfde wereldje is om maar te zeggen.. Ik vind overigens nog steeds dat Siem Reap vrij groot is (probeer maar in 35 graden naar de andere kant van de stad te fietsen, het is toch echt bloedheet). Natuurlijk zijn er ook andere vervoersmogelijkheden: De Remoks -of Tuk Tuks- van die brommertjes met daarachter een wagentje waar je dan inzit, of niet te vergeten de moto's: een brommertje. Je ziet ze hier in de stad overal en je kan er in principe niet omheen. De eerste dagen hier moest ik er enorm aan wennen dat iedereen naar me zwaaide en 'tuk tuk lady?' 'lady, moto?' naar me riep. Inmiddels negeer ik ze gewoon en als ik er een nodig heb zwaai ik zelf wel. Hoewel ik moet toegeven dat ik blij ben dat ik mn fiets heb want ik vind de moto's en tuk tuks vrij irritant, gewoonweg omdat ik ze de weg moet wijzen.. en tja als je dan als toerist hier komt en geen idee hebt waar je precies moet zijn en als de moto of tuk tuk chauffeur je niet kan vertellen waar het is word het vrij moeilijk. Vooral omdat ze doen alsof ze engels spreken maar de helft geen idee hebt wat je zegt, plus kaarten hoef je ze niet te laten zien want die kunnen ze echt niet lezen. Afgezien van dit valt het allemaal best wel mee, ik ben tot nu toe overal gekomen waar ik moest komen, en ik heb het geluk dat ik zelf wel een kaart kan lezen (hoewel de helft niet op de kaarten staat, dat is weer wat minder), en het afdingen ben ik ook een talent in. Één keer heeft een tuk tuk 4 dollar gevraagt voor een ritje en dat vond ik zo belachelijk. Uiteindelijk heb ik er 1,5 dollar voor betaald. Afzetten bij mij gaat er dus mooi niet in, dan loop ik liever of wacht ik tot ik iemand anders vind die me wel voor goedkoper ergens heenbrengt.
Nou dan de wereldberoemde tempels. In één woord geweldig. Als je ooit foto's hebt gezien van Angkor Wat, de Bayon, Preah Khan of Ta Prohm (ook wel de Tomb Raider tempel genoemd hier.. alle gidsen melden het als ze je daar brengen, echt supergrappig), vergeet de foto's, in het echt is het veel mooier en indrukwekkender. (Jullie kunnen echter toch een paar foto's van me hier bekijken). Voor mij was het ook wel cool want ik ben er dus één dag geweest (en gelijk heel veel tempels gezien op een dag), met een persoonlijke gids en chauffeur.. wel even wat anders voor de verandering. Maar wel heel interessant, en zoals iedereen al roept hier: je bent niet in Cambodja geweest als je de beroemde tempels niet gezien hebt.
Het werk zelf was aan het begin eventjes wennen, 5,5 dag werken per week, en dus een kort weekend is toch eventjes wat anders. Maar op zich goed te doen. Het komt erop neer dat we hier in Siem Reap voornamelijk werken met MICE (meetings, incentives, conventions and exhibitions) groepen, en dan met de nadruk op de incentives (dat houdt in dat het groepen zijn die hierheen komen onder het motto van een bedrijfsreisje zeg maar als een soort beloning voor hun goede werk of inzet etc.) Het komt erop neer dat er veel voorstellen gemaakt moeten worden van hoe ze willen dat de reis eruit gaat zien. Sommige groepen zijn heel erg specifiek en willen precies waar ze om vragen, andere groepen zeggen maar van 'goh geef maar een voorstel' en dan is er dus meer creativiteit vereist.
Afgelopen weekend moest ik voor mijn werk ook naar Phnom Penh (de hoofdstad), maar goed daar heb ik niet veel van gezien omdat ik daar 's avonds aankwam, en de volgende ochtend moest ik verder naar Sihanoukville. Sihanoukville is een stadje (nog altijd groter dan Tholen gok ik) dat in het zuiden van Cambodja, aan de kust ligt. Het staat vooral bekend om zijn stranden (zijn er een stuk of 7), en op zich kan ik me dat ook wel voorstellen. De stranden zijn mooi, en dan houd het voor de rest ook wel ver op. Het stadje zelf vond ik om eerlijk te zijn niets (lopend is het niet te doen, het is vrij heuvelachtig en vrij uitgestreken, waardoor je een moto of tuk tuk moet nemen om ergens te komen). Als je een strand wil zien in Cambodja dan raad ik je dat aan, maar voor de rest, nee bedankt. Maar goed ik moest er dus heen voor mijn werk, niet voor het strand. Een zondag kwam er een cruiseship en ons bedrijf had dus tours en dergelijke geregeld. Dat was dus ten eerste al heel vroeg opstaan (lees: kwart over 4 's ochtends), omdat ik om 5 uur moest beginnen met werken. Eerst moesten alle bussen klaargemaakt worden en naar de haven gereden worden. Eenmaal daar kwamen de rest van de voorbereidingen. Na de aankomst van het cruiseship moest ik eerst kaarten controleren bij één van de bussen die een 3-daagse tour naar Phnom Penh en Siem Reap gingen maken, daarna moest ik met één van mijn collega's bij de shuttlebussen helpen. Omdat het vrij rustig was (het was maar een 'klein' cruiseship met 800 mensen, plus er waren er heel veel ziek), mocht ik 's middags zelf mee met 1 van de middagtours. Dat was op zich wel leuk, omdat ik dan zelf ook gezien heb wat we de gasten bieden voor tours, en toch wel handig om te weten wat we ‘verkopen'. En dan de volgende dag weer helemaal terug naar Siem Reap wat betekende dat ik van half 9 's ochtends tot half 7 's avonds onderweg was over een hobbel de bobbel weg en een chauffeur die continue toetert. Oh ja, dat is ook echt iets typisch hier: mensen toeteren hier heel vaak om te laten weten dat ze iemand gaan inhalen (wat ik niet logisch vind want iedere keer als ze van achter mij toeteren val ik onderhand van m'n fiets), en onze chauffeur vond het toeteren geloof ik in één woord geweldig. Het was vrij irritant, maar goed ik ben veilig thuisgekomen.
Ik probeer nu dus te genieten van de hitte (tja dat lukt niet altijd, maar ik begin er enigszins aan gewend te raken en ik kan me op het moment niet voorstellen hoe koud het is in Nederland), ik ben trots op mijn witte kleurtje (jawel, de Cambodjanen zijn verschrikkelijk jaloers.. er is zelfs een man die met me op de foto wilde om mijn kleur volgens mij), ik negeer de tuk tuk en moto chauffeurs tenzij ik ze nodig heb, ik zwaai naar kinderen als ze naar mij zwaaien, ik fiets en doe alles op mijn gemakje (als ze dat allemaal hier doen, waarom zou ik dat niet doen?) en probeer rustig te blijven als mensen me irriteren omdat je hier niet je stem mag verheffen tegen andere mensen, ik ding altijd af én ik doe m'n slippers uit als ik een pagoda of huis binnenloop. Oh ja en ik spreek ook 3 woorden Khmer. (Ja, rijst, dankjewel).
Ik denk dat jullie voor nu allemaal wel genoeg leesvoer hebben.
Tot de volgende blog!