Jawel, een donderdag was de viering van de geboortedag van Budha (als ik het goed zeg). Ik ga hier niet de hele geschiedenis plaatsen (die is overigens ook nog vrij lang, en voor de geïnteresseerden: het is vast en zeker wel via google te vinden). De geboortedag van Budha moet uiteraard wel gevierd worden, en als je dat doet, dan doe je dat in stijl.

Oftewel dit word niet zomaar random in de stad gevierd, dat doe je bij een van de bekendste en meest indrukwekkende tempels: de Bayon!

Mijn collega's hadden een uitnodiging voor me geregeld zodat ik gratis naar binnen kon. Ik was met mn collega'tje dus richting de tempels gereden, en er was file. Jawel. Nu kwam het wel zo uit dat we op een scooter waren en dat betekende dus niet netjes wachten tot je wat vooruit kon.. dat betekend dus op het zandpad naast de weg verder rijden. Ik had 1 hand om me nog vast te houden aan de scooter omdat ik met mn andere hand al tassen vast moest houden met toegangspassen voor wat clienten. Heel fijn dus want het ging hobbel de bobbel. Ondanks het feit dat ik 10x het idee heb gehad dat we omvielen door de hoeveelheid zand, en het feit dat ik extreem gezandstraald was, ben ik veilig aangekomen op de plek van bestemming. We hadden gereserveerde plekken, wat betekende dat ik serieus nog een stoel had ook voor de tempel - jawel. Helaas had niemand me van te voren ingelicht dat wit de kleur was om je in te kleden en ik was dus 1 van de weinige mensen die rondliep in bijna helemaal zwart, en daar kwam nog bij dat ik blank ben dus dat deed vele mensen sowieso al even omkijken. Typisch iets voor mij natuurlijk. In ieder geval, 5 minuten voor de parade langs de tempel ging beginnen begon het echt te gieten. Niet een beetje regen, want als het regent, dan regent het goed. Gelukkig voor mij had ik al zo'n vermoeden voor ik wegging dus ik had mijn poncho meegenomen. Mijn collega had daar natuurlijk niet aan gedacht. Nou er was een parade met wagens en er waren ook nog andere nationaliteiten aanwezig (die voorbij kwamen lopen met hun vlag.. kijk daar, bijna de olympische spelen). En toen kwamen alle monniken met hun kaarsen. En voor deze gelegenheid waren er niet een paar monniken uitgenodigd - nee, zo'n 2500 monniken waren aanwezig. Eerst liepen ze voorbij en uiteindelijk stonden ze allemaal op een rij voor de Bayon tempel (die ook nog verlicht werd), dus dat zag er supermooi uit omdat je dan al die lichtjes zag van die kaarsen. Toen dit hele gebeuren voorbij was begonnen de traditionele dansen (allemaal lieten ze een gedeelte zien uit het leven van Budha, en dit werd dan ook door diverse landen uitgevoerd). Er waren mensen aanwezig uit Thailand, Maleisie, Singapore, Burma en nog wat andere nationaliteiten. Ik heb niet alle dansen gezien omdat het allemaal wat veel van hetzelfde was voor me (en dan te bedenken dat de muziek iedere keer op elkaar lijkt en dat de bewegingen van de dansen zeer traag zijn), maar het was wel heel mooi om te zien. Vooral de Bayon tempel helemaal verlicht en dan met alle monniken met hun kaarsjes ervoor.